Prosto z Paryża (2): motoryzacyjne dywagacje na początek 2010 roku

Wpisany przez Aldona Janasik sobota, 09 stycznia 2010 13:14

W listopadzie 2009r. międzynarodowa prasa doniosła, że grupa pasjonatów samochodów elektrycznych, zrzeszonych w japońskim klubie elektrycznego auta JEVC (skrót od Japan Japan Electric Vehicle Club), ustanowiła nowy rekord odległości pokonanej samochodem elektrycznym. Samochód został zbudowany na bazie modelu Daihatsu Mira, a następnie pokonano nim trasę z Tokio do Osaki (czyli 555,6 km) na jednym ładowaniu akumulatora. Podróż trwała prawie 13 i ½ godzin. Poprzedni rekord (501 km na jednym ładowaniu) został ustanowiony w październiku 2009r. w Australii. Wykorzystano wówczas samochód marki Tesla.

Francuskojęzyczny Courrier International poinformował właśnie, że modelem samochodu, który najlepiej sprzedawał się w Japonii w 2009r. była hybrydowa Toyota Prius. Liczba sprzedanych egzemplarzy uległa potrojeniu w stosunku do roku poprzedniego, osiągając poziom 208 900 sztuk. Do tego sukcesu z pewnością przyczynił się fakt, że w maju 2009r. została wprowadzona na rynek Toyota Prius nowej, trzeciej już generacji (pamiętajmy, że oficjalną premierę model ten miał w 1997 roku!), bardziej dostępna cenowo niż poprzednie wersje. Dziewięć procent samochodów jeżdżących po japońskich drogach to samochody określane jako zielone (czytaj: hybrydowe lub elektryczne).

W grudniu prasa belgijska, w tym dziennik Le Soir, pisała o ambitnych planach eko-motoryzacyjnych, jakie na rok 2010 założył niderlandzkojęzyczny region Flandrii. Chodzi o szeroko zakrojone testy różnych inicjatyw zmierzających do popularyzacji pojazdów elektrycznych na swoim terytorium. Cel jest wizerunkowy (ustanowienie Flandrii jako europejskiego wzorca w temacie samochodów elektrycznych) i ekonomiczny (wspomóc produkcję samochodów elektrycznych w fabrykach Opla w Anvers, Volvo w Gand i Forda w Genk).

Na pierwszy ogień pójdzie: zbudowanie sieci stacji ładowania oraz specjalne miejsca parkingowe. Jak donosi belgijska La Nouvelle Gazette, pierwsza stacja ładowania będzie już dostępna od 15 stycznia b.r. na podziemnym parkingu w mieście Malines i to za darmo. W kolejce czekają kolejne miasta: Antwerpia i Ostende. Rząd belgijski przewidział również ulgi podatkowe dla tych obywateli, którzy zdecydują się na zakup elektrycznego pojazdu w 2010 roku (równowartość 30 proc. wartości pojazdu, kwota maksymalna to 8 990 Euro). We Francji bonus na zakup nowego samochodu elektrycznego wynosi 5 000 Euro.

Francuska marka Renault szykuje się do wprowadzenia pełnej gamy samochodów w 100 proc. elektrycznych na przełomie lat 2011-2012. O tym, jakie będą to modele, możemy dowiedzieć się ze strony internetowej firmy. Sytuacja Francji jest o tyle dobra, że 90 proc. energii elektrycznej, którą kraj produkuje, to tzw. czysta energia, pochodząca przede wszystkim z elektrowni atomowych. Francuzów omija więc polski problem błędnego koła czyli brudnej energii, pochodzącej z paliw kopalnych, która - przetworzona na energię elektryczną - służyłaby do napędzania czystych samochodów elektrycznych.

Na francuskiej stronie stowarzyszenia Avem.fr (Avenir du véhicule électrique méditerranéen - w wolnym tłumaczeniu: Przyszłość pojazdu elektrycznego w regionie morza śródziemnego) można znaleźć listę wszystkich pojazdów elektrycznych i hybrydowych dostępnych już teraz we Francji (z informacją o zasięgu, średniej prędkości, typie baterii i danych kontaktowych do salonów sprzedających dany model).

Jak podaje La Voix Eco, obecnie 45 francuskich miast jest wyposażonych w stacje ładowania samochodów elektrycznych. W samym Paryżu takich stacji jest kilkadziesiąt. Największym graczem na rynku jest nieduża francuska firma DBT, która posiada 450 stacji ładowania i 4 500 punktów/dystrybutorów. Rząd francuski przewiduje uruchomienie 400 000 takich punktów/dystrybutorów.

Na koniec jeszcze kilka słów o dwóch motoryzacyjnych inicjatywach, które już kilka lat funkcjonują nie tylko w Paryżu i okolicach, bo w całej Francji, łącząc zalety ekologiczne i ekonomiczne. Noszą nazwę: autopartage [czyt. otopartaż] i co-voiturage [czyt. kowłatiuraż].

Co-voiturage [dosłownie: współ-jazda] to francuska nazwa carpoolingu, który polega na udostępnianiu miejsca we własnym samochodzie przez kierowcę na konkretnej trasie. Wymianie informacji pomiędzy tymi, którzy mają miejsca w samochodzie i tymi, którzy takich miejsc poszukują, służą wyspecjalizowane portale, m.in. covoiturage.fr i 123envoiture.com.

Autopartage [dosłownie: dzielenie się samochodem] to rozwiązanie dla tych wszystkich, którzy nie potrzebują samochodu na co dzień, ale potrzebują go wystarczająco często, by nie chcieć np. „bulić" za taksówki czy usługi klasycznych wypożyczalni. Autopartage jest rodzajem współwynajmowania jednego pojazdu i różni się tym od carpoolingu, że dostajemy samochód na wyłączność i na dowolne trasy. Ponosimy koszty związane z rejestracją w bazie klientów (jednorazowo) i abonamentem (co miesiąc). Potem płacimy już tylko za faktyczne użytkowanie pojazdu. Nie płacimy za utrzymanie samochodu, anie za jego ubezpieczenie.

Pięć firm (Caisse Commune, Carbox, ConnectbyHertz, Mobizen i Okigo) uzyskało zgodę władz Paryża na oferowanie tej usługi w stolicy w Francji. Dużo się o autopartage we Francji pisze, ale - na razie - chyba bardziej w formie ciekawostki: jak podano na stronie internetowej France Autopartage, ponad 250 000 osób korzysta już z tej formuły w Europie, z czego 70 000 w Szwajcarii, 100 000 w Niemczech i zaledwie 3 000 we Francji.

----------
Zdjęcia: Autoblog.fr, Renault.com, HumanVillage.com.