ABC segregacji śmieci

Wpisany przez Ekoistka.pl - redakcja środa, 25 listopada 2009 16:59

Niestety, nie. Zdjęcie zamieszczone obok nie pochodzi z zabitej dechami mieściny położonej w najbardziej odległym (i zacofanym pod względem świadomości ekologicznej) krańcu Polski.

Zdjęcie zostało wykonane dziś rano w Warszawie, w dzielnicy, która wcale nie należy do najbiedniejszych w stolicy. I - znów niestety - obrazuje to, co nadal stanowi „śmieciową" regułę, a nie wyjątek.

Tak jakoś się dzieje, że łatwiej jest nam, Polakom, kwestionować zasadność segregacji śmieci (bo przecież „wszystko i tak trafia na tę samą hałdę, a nawet do tej samej śmieciarki, więc o co tyle hałasu?") czy też udawać niedoinformowanych („a skąd ja mam wiedzieć, że tego się tak po prostu nie wyrzuca? Niech zrobią jakąś kampanię edukacyjną."), niż wziąć odpowiedzialność za własne śmieci czyli wyrzucać z głową i nie wyrzucać byle gdzie, a - w razie potrzeby - samemu się na początek doinformować, bowiem jest gdzie - chociażby poniżej.

ABC SEGREGACJI ŚMIECI

Co segregujemy?
Szkło (osobno bezbarwne i kolorowe), makulaturę, plastik i metal.

Dla ułatwienia nam segregowania mamy do dyspozycji cztery pojemniki:
niebieski na papier,
żółty na plastik i metal,
biały na szkło bezbarwne,
zielony na szkło kolorowe.

Co gdzie wrzucać i czego nie wrzucać?

1. Pojemnik niebieski - makulatura
Wrzucamy:
- gazety i czasopisma;
- katalogi, ulotki, foldery, prospekty (jeśli nie są wykonane z papieru lakierowanego lub foliowanego);
- książki i zeszyty;
- torby i worki papierowe;
- papier biurowy;
- kartony i tekturę;
- od niedawna przepisy zezwalają na wrzucanie do pojemników również kartonów po mleku, jednak nie wszystkie firmy już tę zmianę respektują.
Zawsze pamiętamy o:
- wyrzucaniu opakowań, które nie są zatłuszczone ani zabrudzone;
- usunięciu elementów metalowych (np. zszywek w zeszycie) i plastikowych (np. plastikowego okienka w tekturowym opakowaniu)
- opróżnieniu opakowań.
Nie wrzucamy:
- opakowań z zawartością;
- papieru lakierowanego lub foliowanego;
- opakowań po jajkach;
- papieru zatłuszczonego;
- papieru termicznego;
- kalki i papieru przebitkowego (tzw. druczków samokopiujących - rachunki, faktury);
- artykułów higienicznych (pieluchy, podpaski);
- tapet;
- worków po cemencie.

2. pojemnik żółty - metal, plastik
Wrzucamy:
- puste butelki plastikowe (tzw. PET-y) po napojach, pamiętając o ich zgnieceniu bo w ten sposób więcej ich się w pojemniku zmieści;
- plastikowe opakowania po żywności (np. kubki po jogurtach, opakowania po margarynach);
- plastikowe butelki po kosmetykach i środkach czystości;
- plastikowe nakrętki;
- folie i torebki z tworzyw sztucznych;
- czyste(!) kanistry plastikowe;
- puszki po konserwach i napojach;
- drobny złom żelazny i metale kolorowe;
- kapsle.
Zawsze pamiętamy o:
- wyrzucaniu czystych opakowań;
- zgnieceniu puszek i butelek po napojach przed ich wrzuceniem do pojemnika.
Nie wrzucamy:
- opakowań i butelek z zawartością;
- opakowań i butelek po olejach (spożywczych, silnikowych), smarach i płynach chłodniczych;
- puszek i pojemników po farbach i lakierach;
- opakowań po środkach owadobójczych i chwastobójczych;
- pojemników po aerozolach;
- styropianowych tacek i innych rzeczy ze styropianu;
- plastikowych zabawek;
- opakowań po lekach;
- baterii.

3. Pojemnik biały -szkło bezbarwne
Wrzucamy:
- butelki i słoiki szklane po żywności, napojach, alkoholach i kosmetykach - bez zakrętek.
Zawsze pamiętamy o:
- tym, by nie tłuc szkła przed wrzuceniem do pojemnika;
- wyrzucaniu czystych opakowań (dokładne mycie nie jest konieczne, ale dobrze jest takie szklane opakowanie przepłukać).
Nie wrzucamy:
- szkła z szyb okiennych (domowych i samochodowych);
- szkła stołowego (kieliszków, szklanek, misek, itp.) i żaroodpornego;
- porcelany, ceramiki, fajansu;
- luster;
- żarówek, lamp neonowych, fluorescencyjnych i rtęciowych;
- reflektorów;
- izolatorów;
- doniczek;
- szkła okularowego;
- ekranów i lamp telewizyjnych.

4. Pojemnik zielony - szkło kolorowe - te same uwagi, co przy pojemniku białym. Dodatkowo nie wrzucamy witraży.

Do żadnego pojemnika nie wrzucamy (i w ogóle nie wyrzucamy na śmietnik!):
- leków - zgodnie z rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska przeterminowane leki uznane są za odpady niebezpieczne, wymagające specjalnego deponowania na składowiskach odpadów niebezpiecznych. Leki zanosimy do apteki i wrzucamy do wystawionego tam specjalnego pojemnika;
- baterii - baterie w swoim składzie zawierają wiele metali ciężkich - nikiel, kadm, rtęć, srebro, itd. Nieprawidłowo składowane zatruwają glebę i wodę. Dla przykładu jedna bateria zegarkowa zawierająca srebro skutecznie skaża od 5000 do 50 000 l wody, jedna bateria w kompostowni zatruwa całą partię kompostu. Baterie zanosimy do specjalnych miejsc zbiórki (tj. specjalnych pojemników). Jak je znaleźć? Najlepiej rozejrzeć się po swojej dzielnicy, popytać sąsiadów, poszperać w Internecie;
- świetlówek i zużytego sprzętu AGD i RTV - teoretycznie i zgodnie z ustawą o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (w skrócie ZSEE) z 2005r., prawidłowe pozbywanie się zużytych sprzętów AGD, RTV i IT (tzw. elektrośmieci) czyli oddawanie ich do punktu zbierania jest obowiązkiem całego społeczeństwa. Wyrzucanie zużytych sprzętów wraz z innymi odpadami lub porzucanie ich w miejscach niedozwolonych jest zakazane. Grozi za to kara grzywny do 5 tys. zł - co z tego skoro nie istnieje system kontroli piętnujący działania niezgodne z prawem. Jest więc tak, że aż 75 procent (!) Polaków wyrzuca swój stary sprzęt byle gdzie, np. na śmietnik lub do lasu.

Unijna dyrektywa nakłada na Polskę obowiązek, by co roku profesjonalne firmy recyklingowe zbierały po 4 kg zużytego, starego sprzętu elektrycznego i elektronicznego na każdego mieszkańca. W 2008r uzyskaliśmy "imponujący" wynik 1,5 kg rocznie na osobę, co nas sytuuje na ostatnim miejscu w Unii Europejskiej.

Temat elektrośmieci w sposób kompleksowy poruszony jest na internetowej stronie firmy Elektro Eko - spółki akcyjnej działającej na zasadach non-profit, założonej przez producentów i importerów sprzętu AGD, RTV, IT i oświetlenia po to, by realizować ich zobowiązania wynikające z ustawy z w/w ustawy o ZSEE. Elektro Eko zajmuje się więc:
- organizacją zbiórki zużytego sprzętu, jego recyklingiem i unieszkodliwianiem (bo trzeba wiedzieć, że w/w sprzęty zawierają liczne substancje szkodliwe takie, jak rtęć, kadm, PCB, freon, związki bromu, także azbest, które - po wydostaniu się z urządzenia - a takie wydostanie się prędzej czy później musi nastąpić jeśli pozostawi się sprzęt byle gdzie, np. na śmietniku lub, co gorsza, wywiezie do lasu - przenikają do gleby i stanowią zagrożenie dla całego środowiska naturalnego, z naciskiem na ludzi i zwierzęta);
- prowadzeniem działań edukacyjnych związanych z prawidłowym „pozbywaniem się" starego sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

Na internetowej stronie ElektroEko znaleźć można sporo ciekawych informacji, w tym odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dot. zużytego sprzętu, słowniczek pojęć, opis programu edukacyjnego skierowanego do szkół pt. "Każdy uczeń wie, co robić z ZSEE", wreszcie mapka Polski z namiarami na punkty odbioru zużytego sprzętu.

Warto również odwiedzać działający od 2002r. wortal recykling.pl - to kolejne wyczerpujące źródło informacji dot. gospodarki odpadami, selektywnej zbiórki i recyklingu.

----------

Zdjęcia: lodówka na śmietniku - © Ekoistka.pl; pojemniki na śmieci - Janusz Ludwiczak/lazarz.pl.

Komentarze

olga

0

 

 

bardzo pomocny artykuł, czytelny i rozwiewający wiele wątpliwości, takiego właśnie szukałam! dziękuje w imieniu swoim i rodziny - segregujemy śmieci od niedawna i ciągle jeszcze pojawiają się wątpliwości typu "a to gdzie?!" ;)

sobota 25 grudnia 2010, 21:19

Odpowiedz

Imię/nick *
Kod   
ChronoComments by Joomla Professional Solutions

Wyślij komentarz

Anuluj

Imię/nick *
Kod   
ChronoComments by Joomla Professional Solutions

Wyślij komentarz