Dom pasywny aktywnie poszukiwany

Wpisany przez Ekoistka.pl - redakcja piątek, 08 stycznia 2010 16:38

Dom pasywny w Polsce nadal traktowany jest w kategoriach fanaberii ekstrawaganckich architektów i bogatych inwestorów.

W Niemczech i Austrii, gdzie takich budynków jest już sporo, zbudowanie domu pasywnego to inwestycja zaledwie do kilkunastu procent droższa od postawienia tradycyjnego budynku. Na dodatek zwraca się ona już po kilku latach, dzięki oszczędnościom poczynionym za sprawą radykalnego obniżenia zużycia energii grzewczej.

O taką właśnie redukcję zapotrzebowania na energię grzewczą w domu pasywnym chodzi, przy czym określenie „dom pasywny" dotyczyć może zarówno domu jednorodzinnego, wielorodzinnej kamienicy, jak i budynku użyteczności publicznej (np. szkoła) czy obiektu przemysłowego (np. supermarket).

Pierwszy dom pasywny został zbudowany w 1990r. w miejscowości Darmstadt w Niemczech. Sześć lat później, w tym samym mieście powstał Passivhaus-Institut (dom pasywny to po niemiecku Passivhaus) czyli Instytut Budynków Pasywnych, którego celem jest promocja idei domów pasywnych oraz kontrola standardów ich budowania.

Dom pasywny może być wykonany w dowolnej technologii (tradycyjna, szkielet drewniany, szkielet stalowy). Aby mógł się jednak nazywać domem pasywnym, musi spełniać następujące standardy:

- zużycie energii grzewczej na poziomie nie większym niż 15 kWh/m2 rocznie;

- łączne zużycie energii pierwotnej (na ogrzanie pomieszczeń, podgrzanie wody, elektryczność i działanie urządzeń AGD/RTV) nie może przekraczać 120 kWh/m2 rocznie;

- przejść kontrolę szczelności (tzw. blower door test), która pokaże, że szczelność przegród gwarantuje wymianę powietrza poniżej 0,6 x pojemność domu/godz., przy różnicy ciśnień 50 Pa (przy takiej szczelności konieczne jest wyposażenie domu w system wentylacji mechanicznej).

Jakie są podstawowe cechy charakteryzujące dom pasywny? Niezależnie od wybranej technologii, dom pasywny musi mieć:

1. szczelne, warstwowe ściany z izolacją pozwalającą osiągnąć współczynnik przenikania ciepła U na poziomie 0,15 W/(m2.K). Niezależnie od wybranej technologii, ściana warstwowa zazwyczaj ma minimalną grubość warstwy izolacyjnej (styropian, wełna mineralna, włókna celulozowe) na poziomie ok. 40cm. Odpowiednio grubą warstwę materiału izolacyjnego należy zastosować do ocieplenia stropodachu i podłogi na gruncie.

2. potrójnie szklone, niezwykle szczelne okna, wypełnione gazem szlachetnym (zazwyczaj argon lub krypton), zamocowane w wielokomorowych ramach, charakteryzujące się łącznym współczynnikiem przenikania ciepła U o wartości poniżej 0,8 W/(m2.K). Ważna jest też wielkość okien, ich rozmieszczenie w stos. do kierunków świata oraz ich współczynnik przepuszczania promieniowania słonecznego. Zyski ciepła pochodzące od promieniowania słonecznego wpadającego przez okna od strony południowej mają wynosić do 40% i przewyższać straty energetyczne budynku, nawet w środku zimy.

3. wentylację nawiewno-wywiewną z rekuperacją oraz gruntowym wymiennikiem ciepła. Wymiennik jest po to, by zimą podgrzewać wlotowe powietrze wentylacyjne (dzięki temu zużycie energii na podniesienie jego temperatury do temperatury pokojowej jest znacznie ograniczone) i schładzać go latem (dla komfortu mieszkańców). Odzysk ciepła z odprowadzanego powietrza wentylacyjnego powinien wynosić 80 procent lub więcej.

4. zredukowany do minimum system ogrzewania, np. w postaci punktowego dogrzewania powietrza wlotowego.

5. zaleca się również wyposażenie domu w energooszczędne urządzenia elektryczne (czyli klasa energetyczna A, a w przypadku lodówek i zamrażarek A+) oraz zainstalowanie baterii słonecznych do podgrzewania wody.

Można powiedzieć, ze domy pasywne reprezentują kosmopolityczne wzornictwo, niezależne od lokalnych trendów architektonicznych. Swoją bryłę zewnętrzną i rozwiązania wewnętrzne opierają bowiem przede wszystkim na prawach fizyki i chemii oraz na nowoczesnych zasadach konstrukcyjnych, a nie na tym, co charakterystyczne dla danego regionu.

Bryła domu pasywnego jest zwarta i prosta, bez wykuszy, podcieni i innych „atrakcji", dach płaski (lub z minimalnym nachyleniem), fasada południowa jest jak najbardziej przeszklona, fasada północna z minimalną liczbą okien, pomieszczenia mieszkalne umieszczone od strony bardziej nasłonecznionej, pomieszczenia gospodarcze, sanitarne i techniczne - po stronie północnej. Co jeszcze? Dom pasywny powinien być budynkiem piętrowym (2 kondygnacje), nie podpiwniczonym.

Głównym propagatorem wiedzy o domach pasywnych na świecie jest Passivhaus-Institut, którego publikacje stanowią podstawowe źródło wiedzy o budownictwie pasywnym. Wydawane przez Instytut certyfikaty są uznawane w całej Europie - certyfikat taki kosztuje 2000 euro i wydawany jest w systemie "zero-jedynkowym" czyli otrzymuje się go tylko wtedy, gdy dom spełnia wszystkie wymagania.

W Polsce fascynacja domami pasywnymi nie wykracza na razie poza wąskie grono entuzjastów. Specjaliści twierdzą, że wprawdzie zawsze i wszędzie warto inwestować w rozwiązania przyjazne dla środowiska naturalnego, ale z ekonomicznego punktu widzenia budowanie domu pasywnego nie jest jeszcze w Polsce opłacalne. W dłuższej perspektywie czasowej może jednak stać się koniecznością: w dobie stale rosnących cen energii i coraz większego zanieczyszczenia środowiska, za kilka(naście) lat może okazać się, że nie stać nas na to, by budować domy, które nie są pasywne.

Na stronie budynkipasywne.pl znajdziemy przykłady realizacji budynków pasywnych w Polsce i na świecie, zaś w pliku pdf domy-pasywne.pl przeczytamy (w j. angielskim) opis realizacji polskiego projektu domu pasywnego, ze zdjęciami kolejnych etapów prac.

---------

Rysunek: budynkipasywne.pl

Komentarze

Imię/nick *
Kod   
ChronoComments by Joomla Professional Solutions

Wyślij komentarz