Peace silk – jedwab, który jest nie tylko naturalny, ale również uzyskany bez cierpienia zwierząt

Wpisany przez Ekoistka.pl - redakcja poniedziałek, 26 kwietnia 2010 13:38

Jedwab jest tkaniną pochodzenia naturalnego, uzyskiwaną z kokonu jedwabnika, ale naturalne pochodzenie nie wystarcza, by uznać jedwab za tkaninę ekologiczną. Przy tradycyjnej produkcji jedwabiu, kokony wraz z żywymi jedwabnikami zanurza się w gorącej wodzie, co skazuje te ostatnie na śmierć w męczarniach. Alternatywą do klasycznego jedwabiu jest tzw. peace silk (dosł. jedwab pokoju) czyli jedwab otrzymany z kokonów po wykluciu się jedwabników. Uzyskiwany w ten sposób jedwab nosi również nazwę vegetarian silk (jedwab wegetariański), gdyż przy jego produkcji nie ucierpiało żadne zwierzę. Dlatego też peace silk uzyskał przychylność organizacji walczących o ochronę zwierząt (np. PETA).

Dlaczego producenci jedwabiu uporczywie „pozyskują" kokony z jedwabnikami w środku, kiedy mogliby po prostu poczekać na ich wyklucie? Otóż, przed wyjściem z kokonu, jedwabnik wypuszcza substancję, która robi dziurę w kokonie, ułatwiającą wyjście. Tradycyjni producenci jedwabiu zwyczajnie nie chcą, by kokony uległy takiej degradacji. Na organicclothing.blogs.com czytamy, że kokony zebrane po wykluciu się jedwabników dają jedwab nieco mniej wytrzymały, o nieco innej strukturze niż jedwab tradycyjny, ale za to jest to tkanina miększa w dotyku i cieplejsza. W procesie produkcji, włókno peace silk nie jest odwijane z kokonu, jak w przypadku klasycznego jedwabiu (kokon po wyjściu jedwabnika jest nie tylko przebarwiony, ale częściowo zniszczony, a włókno porwane, więc taka operacja nie jest możliwa), jest natomiast przerabiane na tkaninę wg technologii bliskiej produkcji bawełny.

W kontekście eko-mody, sposób pozyskiwania kokonów jedwabników to jedno - tematem zajmują się organizacje walczące o ochronę zwierząt. Oddzielną sprawą jest kwestia warunków pracy i wynagrodzenia osób zatrudnionych przy pozyskiwaniu kokonów i ich przetwarzaniu na jedwabną tkaninę - to z kolei przedmiot zainteresowań np. ruchu sprawiedliwego handlu. Do tego dochodzą kwestie związane z metodami produkcji, w tym barwieniem tkanin, tak, by użyte technologie była jak najmniej szkodliwe dla środowiska i jak najbardziej bezpieczne dla ludzkiej skóry. Dopiero połączenie wszystkich tych aspektów daje nam tkaninę jedwabną w pełni ekologiczną i etyczną.

Póki co, branża jedwabnicza nie wypracowała jednolitego certyfikatu, który ustanowiłby jednolite normy produkcyjne jedwabiu ekologicznego i etycznego, a konsumentom ułatwiłby identyfikację takiej tkaniny w sklepie. Do pewnego stopnia taką funkcję pełni nazwa handlowa AhimsaTM, za którą stoi firma od 2001r. produkująca przędze i tkaniny z pokojowego jedwabiu. Z firmowej strony dowiadujemy się, że firma nie zatrudnia dzieci i przywiązuje wagę do godziwego traktowania pracowników.

O pojęciu peace silk stało się głośno przed tegorocznym rozdaniem Oscarów - Suzy Amis, żona James'a Cameron'a, którego film Avatar był głównym nominowanym, wystąpiła na gali w eko-kreacji uszytej z jedwabiu pokoju właśnie, a wyłonioną w konkursie pt. „Red carpet, green dress". Peace silk to tkanina, którą w swoich kreacjach chętnie wykorzystują: Linda Loudermilk, najbardziej znana na świecie projektantka tworząca w nurcie eko-haute couture, oraz Bahar Shahpar, uznana za najlepszą projektantkę eko-glamour roku w ramach konkursu Treehugger Best of Green 2010.

--------
Warto przeczytać: Ekologiczna moda - co to właściwie znaczy?

Więcej artykułów o modzie ekologicznej i etycznej w dziale ekoMODA.

Zdjęcia: aurorasilk.com, ahimsha.com