Permakultura - co to takiego?

Wpisany przez Ekoistka.pl - redakcja poniedziałek, 17 sierpnia 2009 11:51

Permakultura to drugie, obok ogrodniczej partyzantki, zjawisko związane z ogrodnictwem w wydaniu ekologicznym i przyjaznym człowiekowi. Określenie permakultura, w oryginale „permaculture", to połączenie słów „permanent" (stała/trwała) i „culture" (kultura/uprawa).

Termin został wprowadzony pod koniec lat 70-tych XXw. przez australijskiego naukowca Bill'a Mollison'a, który wraz z drugim Australijczykiem, ekologiem David'em Holmgren'em, opracował definicję konceptu permakultury i określił jego trzy filary: troskę o ziemię (care for the earth), troskę o ludzi (care for people), sprawiedliwą wymianę (fair sharing). Panów połączyło zainteresowanie relacjami pomiędzy człowiekiem i środowiskiem naturalnym, które zaowocowało m.in. wydanymi w latach 1978 i 1979 książkami "Permaculture One" i "Permaculture Two".

Nazwa permakultura jest więc nowa, ale jej zasady są znane od wieków. Chodzi o takie podejście do uprawy ziemi, które współgra z naturą, a nie działa przeciwko niej. Na stronie Wegelandia czytamy: „zasadą jest, że nie wyciągamy z ziemi więcej, niż możemy jej oddać".

Współczesna permakultura związana jest z ekologiczną uprawą roślin, holistycznym światopoglądem, a także alternatywnym budownictwem (w którym nie używa się toksycznych, syntetycznych materiałów) i energią odnawialną.

W centrum zainteresowania permakultury jest uprawa roślin jadalnych - bez chemikaliów, z zastosowaniem takich praktyk, jak kompostowanie, płodozmian, uprawa współrzędna oraz integracja zwierząt.

Jak podaje Wegelandia, w permakulturze wykorzystuje się: baterie słoneczne, elektrownie wiatrowe i wodne, toalety kompostujące, słoneczne szklarnie, domy energooszczędne, domy z gliny i słomy, suszenie odzieży oraz żywności (np. owoców) na słońcu. Wodę ogrzewa się na słońcu (np. w czarnych kanistrach), wodę z mycia bądź prania odzyskuje się i wykorzystuje ponownie (np. do spłukiwania w toaletach), zaś do ogrzania domu (za pomocą pieca) używa się chrustu i innych ekologicznych "odpadów" (np. wysuszonych skórek z owoców czy warzyw - mandarynek, bananów itd.). Ważną rolę w projektowaniu permakulturowym odgrywają zarządzanie wodą (jej gromadzenie i systemy odzyskiwania, zbiorniki wody deszczowej, słoneczne stawy wodne).

Polskich książek na temat permakultury (na razie?) nie ma, ale można wybrać się na warsztaty permakultury organizowane pod Lublinem. Można też sięgnąć po publikacje anglojęzyczne The Permaculture Garden i The Permaculture Way: Practical Steps to Create a Self-Sustaining World, autorstwa szkockiego permakulturysty Graham'a Bell'a, Permaculture: Principles and Pathways beyond Sustainability David'a Holmgren'a, wreszcie po samą „biblię permakultury" pióra Bill'a Mollison'a - Permaculture: A Designer's Manual. Ponadto w Wielkiej Brytanii od 1992r. wydawany jest kwartalnik Permaculture Magazine.

Zdjęcie: Permaculture Two, autor Bill Mollinson, wyd. Tagari Publications.

Komentarze

Imię/nick *
Kod   
ChronoComments by Joomla Professional Solutions

Wyślij komentarz