Epidemia EHEC a promocja eko-płynu do mycia warzyw - czyli o granicach przyzwoitości w marketingu eko-produktów i eko-marek

Wpisany przez Nina Nanni czwartek, 09 czerwca 2011 17:12

"Odkąd na rynek trafiły skażone warzywa, cała Europa zamarła. Tysiące zachorowań, kilkadziesiąt przypadków zgonu, a to wszystko za sprawą ogórków, pomidorów i bakłażanów skażonych bakterią EHEC. Sprawa jest poważna. Ministerstwa Zdrowia kolejnych krajów europejskich, w tym także i Polski, choć dalekie są od siania paniki, to jednak wyraźnie ostrzegają przed tym śmiertelnym zagrożeniem." - czytam w jednym z komunikatów prasowych, który w ostatnich dniach dotarł do naszej redakcji. Z dalszej części dowiaduję się o tym, że zagrożenie jest realne, ale - ogólnie - warzywa są zdrowe i warto je jeść. Komunikat prasowy wieńczą dwa paragrafy zachwalające płyn do mycia sałat, owoców i warzyw marki X, ze stosownym ekocertyfikatem, który jest „najskuteczniejszym sposobem pozbycia się zanieczyszczeń i groźnych bakterii", a przy tym jest naturalny i przyjazny dla środowiska.

Rozumiem, że każda marka (i stojące za nią produkty) - by zaistniały w umyśle konsumenta - muszą korzystać z narzędzi promocyjnych, do których należą działania PR. Ta prawidłowość dotyczy również eko-produktów.

Informacji prasowych dot. różnych produktów i wydarzeń mniej lub bardziej związanych z szeroko pojętą ekologią do naszej redakcyjnej skrzynki trafia codziennie co najmniej kilkanaście, a bywa że i kilkadziesiąt. Są jednak granice przyzwoitości i tzw. dobrego smaku, których - moim zdaniem - produktowi i firmie o profilu ekologicznym przekraczać nie przystoi, i która w tym przypadku została przekroczona. Są to granice ludzkiej tragedii i tzw. żerowania na cudzym nieszczęściu.

Media codziennie dostarczają nowej porcji informacji o kryzysie EHEC - o kolejnych ofiarach, o nowych tropach dotyczących źródła epidemii. W pewnym momencie podejrzenie padło na gospodarstwa ekologiczne w Hiszpanii i Niemczech - jak podał Suddeutschen Zeitung okazały się one jednak nieuzasadnione. Politycy krytykują się wzajemnie a to za sianie paniki, a to za rozpowszechnianie fałszywych oskarżeń, a to za chaos i brak sensownej koncepcji zarządzania kryzysem. Mówi się również o tym, że kryzys EHEC będzie Europę drogo kosztował - rolnicy, który odnotowali straty wystąpią o olbrzymie odszkodowania.

Normalne jest że - w obliczu epidemii - każdy z nas zastanawia się czy jedzenie świeżych owoców i warzyw jest nadal bezpieczne? Jak, nie rezygnując z ulubionych ogórków czy pomidorów, zminimalizować ryzyko zakażenia? Rolą władz i mediów jest rzetelna informacja o podstawowych sposobach zabezpieczenia się przed niebezpieczeństwem, które - de facto - pokrywają się z podstawowymi zasadami higieny: obróbce termicznej owoców i warzyw przed ich spożyciem, dokładnym myciu rąk pod ciepłą wodą, z użyciem środka dezynfekującego przez min. 20 sek., wreszcie o dokładnym myciu warzyw i owoców. Taka informacja została przekazana. I bardzo dobrze.

Zgrzyt czy też niesmak pojawia się, gdy firma PR-owa odpowiedzialna za promocję marki o zdecydowanie pro-ekologicznym profilu wpada na pomysł, że epidemia EHEC to świetna okazja, by wypuścić w świat informację prasową o fantastycznym środku do mycia warzyw i owoców, który świetnie sprawdza się w walce z bakterią. Może uznacie że się czepiam, albo że mam nierealne oczekiwania, ale od firmy, która szczyci się tym, że produkuje środki ekologiczne oczekuję również pro-ekologicznego podejścia do marketingu oraz komunikacji reklamowej i PR-owej. Inaczej mówiąc: mniej „hard sellingu" (kolokwialnie mówiąc: wciskania na maksa) w amerykańskim stylu, korzystając z każdej okazji, a więcej umiarkowania, rozwagi i - zwyczajnie - ludzkiego wyczucia sytuacji. W przypadku płynu do mycia sałat, owoców i warzyw marki X tego zabrakło. I nieistotne jest czy pomysł „podczepienia się" pod kryzys EHEC powstał w firmie X czy też w obsługującej ją agencji PR-owej - pokazuje, że filozofia eko-marki X (a może polskiego importera i dystrybutora eko-marki X?) sprowadza się do strategii „sprzedajmy jak najwięcej, ile się da, gdy tylko się da - każdy pretekst jest dobry".

----------
Zdjęcie: Wikipedia.org/CC

Warto przeczytać:
Wywiad dnia: o eko-konsumentach, eko-trendach i eko-innowacjach rozmawiamy z Bartłomiejem Serafińskim, strategiem marketingowym, właścicielem firmy Touch Ideas.

Poprzedni artykuł Niny Nanni: Energia przyjazna środowisku - czym jest, czym może być i dlaczego tak trudno ją powszechnie wprowadzić.

Tags: ekoPOLSKA ekoŚWIAT ekoZDROWIE ekoKUCHNIA ekoPOLITYKA ekoKONSUMPCJA ekoEUROPA ekoŻYCIE

Komentarze

joasia

nie do końca się tutaj zgodzę. mam wrazenie zbyt czułego podejscia do kwestii promocji. bo na czym polega "ekologiczne" podejście do marketingu? utopijna ta opinia:) tekst rzeczywiscie mocny. ale takie sa realia. i epidemii, i marketingu...

wtorek 21 czerwca 2011, 10:59

Odpowiedz

NoLogo

Ekologiczne podejście do marketingu to inaczej podejście wpisujące się w szerszy sposób funkcjonowania firmy - odpowiedzialny społecznie i środowiskowo. To zmiana dotycząca zarówno tego, jak definiowane są cele marketingowe, jak i pozostałych kluczowych elementów strategii marketingowej czyli tego, co zrobić, by te cele osiągnąć. Absolutnie nie polega to na tym, że robimy jakąś tam reklamę, w której nasz produkt jest pozycjonowany jako eko czy też jak w przykładzie, o którym mówi artykuł - że wykorzystujemy każdą możliwą okazję, by nasz ekoprodukt wciskać. Na świecie jest poważny kryzys wiarygodności firm - konsumenci zwyczajnie przystają ufać firmom i ich komunikatom - reklamowym, pr-owym, wszelakim. To zwyczajnie dyskredytuje firmę - jej wizerunek, przede wszystkim wiarygodność.
W branży szeroko pojętej komunikacji marketingowej mówi się o tym, że by odbydować tę wiarygodność trzeba zapomnieć o klasycznym marktetingu, a zwłaszcza jego wypaczonej wersji pt. wszystkie chwyty są dobre, by sprzedać na maksa. Klasyczny marketing jest w kryzysie. W USA czy wielkiej Brytanii funkcjonują firmy doradcze i agencje specjalizujące się w marketingu ekologicznym i etycznym bo wymaga on zmiany myślenia, zmiany perspektywy i zmiany funkcjonowania, a także pewnej odwagi ze strony firm - mówię o tych, do których firmy należą i którzy firmami zarządzają.

wtorek 13 września 2011, 13:23

Odpowiedz

Kłopot w tym, że większość firm wybiera strategię greenwashingu. Może nie w krajach typu Wielka Brytania, gdzie konsumenci są bardziej świadomi, uczuleni, rozwinięci, itp. i nie dają się wrobić, ale u nas na pewno tak jest.
Pewnie od marketingu nie uciekniemy, ale czy jest on chamski, prostacki i żerujący na krzywdzie i wszelkich możliwych okazjach czy jest etyczny, pro-środowiskowy i wpisujący się w szerszy kontekst pozytywnego współdziałania firmy z jej otoczeniem to zależy przede wszystkim od nas konsumentów, nie agencji reklamowych ani firm. Jeśli czegoś nie kupimy - mówię o produkcie ale też o jego reklamie i promocji, to ten produkt zginie. Proste. Nie kupujmy greenwashingowych produktów o greenwashingowych reklamach.

piątek 28 października 2011, 19:43

Odpowiedz

Kategorie

Sonda

Planowane zużycie produktów (planned obsolescence – patrz artykuł) to...

Rzeczywistość z którą trzeba żyć - tak po prostu jest, że w dzisiejszych czasach produkty są mniej trwałe i trzeba je częściej kupować; nic z tym się nie da specjalnie zrobić
Skandal - uważam, że należy bojkotować firmy, które stosują taką politykę i zwyczajnie nic u nich nie kupować
Plaga naszych czasów – bronić przed nią się możemy poprzez przemyślane decyzje zakupowe i konsekwentne reperowanie tego, co się zepsuło (zamiast wyrzucania na śmietnik)
Efekt naszych oczekiwań konsumenckich - skoro chcemy kupować wszystko coraz taniej i wymieniać coraz częściej to chyba normalne, że jakość (a więc trwałość) produktów siada
Wymysł ekologów-oszołomów

Wyniki